Europa Universalis III

Skomplikowanie świata i zależności zatrważa na tyle, że nie odważyłem się rozpocząć gry (!). Widać jestem typem kontrolera: chcę kontrolować wszystkie odnogi drzewa decyzyjnego, a tutaj jest eksplozja. Przypuczalnie dlatego podobają mi się gry, gdzie nie ma pełnej kontroli świata, jesteś tylko trybikiem w maszynie, a'la Elder Scrolls. Ok. Civilization też ma sporo zależności, ale wprowadza je stopniowo, a nie tak jak tu: "Boom, masz jakieś tam stosunki z pozostałymi 80 państewkami, traderów tam i siam, ten ci zagraża, a ten się czuje zagrożony, etc. etc. etc.". Nawigowanie w tym czymś nie jest możliwe, a pływanie na oślep niezbyt mnie chyba interesuje.

Ocena: 5/10 

Nethack

Rogalik z ponoć imponującą ilością interakcji przemiotów ze sobą (typu konserwa plus otwieracz = mięcho, konserwa plus walenie młotkiem = miazga). Zadaniem gracza była tutaj akumulacja wiedzy o świecie i mechanice (np. jak poszukiwać złota w kopalniach, czego nie jeść, jak pokonać dany typ potwora itp.), raczej niż sama strategia walki czy rozwoju postaci. Może to być i wada i zaleta...

Świat: fantasy z elementami współczesności i humoru

Ocena:  6/10

Dungeon Crawl (Stone Soup)

Jeden z najlepszych roguelików w historii, znany ze swojej trudności oraz losowości.
Mocne strony:

• strategiczna walka oraz rozwój postaci, 
• AI,
• przemyślana i zrównoważona mechnika zdolności, atrybutów i czarów (no no-brainers),
• intuicyjność świata (w przeciwieństwie do np. Nethacka, gdzie interakcje ze światem muszą być poznane i przestrzegane przez gracza, np. zjedzenie mięsa cockatrice - kuroliszka? powoduje natychmiastową śmierć postaci),
• interesująca fizyka (zetknięcie ognia z wodą powoduje rozprzestrzenianie się pary, skonfudowane potwory mogą wpaść do lawy lub się utopić, atakują się nawzajem)
• różnorodność świata i potworów (dodatkowo potwory unikalne oraz wrogie duchy postaci graczy - przy grze zdalnej uwspólniane)
• gra zdalna, co umożliwia oglądanie oraz komentowanie gier innych - https://tiles.crawl.develz.org/#lobby  
• wspomniana losowość: nic nie pobije panicznej ucieczki przed paczką centaurów na poziomie 1 podziemi (out-of-level monsters), oczywiście bez szans, ale gdyby się udało...
• miła symboliczna grafika i ~krew (w wersji tilesowej)

Słabe strony:

• ciągłe porażki początkujących graczy mogą być dla nich frustrujące (poleca się na początek Trolla Berserkera)

Ocena: 10/10

Link: http://crawl.develz.org/wordpress/downloads 

T.O.M.E.

Rozbudowany fabularnie klimatyczny roguelike osadzony w świecie Middle Earth.

Zalety:
klimacik, realia oraz questy rodem z "Władcy pierścieni"
rozbudowany drzewkowy system umiejętności
duża liczba klas i ras plus zindywidualizowany rozwój
oprócz dungeonów podróżuje się po mapie - interesujące jak na RL

Wady:
jedna, ale poważna: questy niestety powtarzalne, stąd traci na replayability

Ocena: 7/10

Dungeons of Dredmor

I played a lot of dungeon crawls (Rogue, Dungeon Crawl, TOME, Nethack, ADOM, Desktop Dungeons), and there are a lot of problems with this game:

1. there is no rest button, so you rest by tapping space
2. one cannot move or (mostly) melee attack diagonally - very strange (also monster moves because of that)
3. monsters do not shoot or cast spells on you + AI of monsters non-existing = repetitive gameplay
4. inventory is slot limited (as opposed to weight-limited in most serious DC games), so most of the time you wonder what you will regret least to make place for another thing - very annoying when carring lots of ingridients and insane variations of food
5. quests are close to non-existing
6. skills and stats are repetitive and overcomplicated. 
7. graphics is not-so-nice (as expected in DC)

Generally, I see DoD as an attempt to simplify dungeon crawling for broad audience (plus humor), but it's IMO a hasty and failed approach (except maybe humor). There is really nothing DoD does better or comparably to those titles: strategy, mechanics, predefined classes, inventory, story (TOME or ADOM). Considering price: most of those DCs are free to play: no glory in taking few dollars for such bad work and derivative game.  

Ocena: 2/10

World of Tanks

In plus: ciekawa walka, rozwój "postaci" :), różnorodność, możliwe "killing sprees" wygrywające partię.

In minus: pożeranie czasu, możliwość trafienia niewidocznego za krzakami przeciwnika tylko poprzez podświetlanie machaniem myszy, spora ilość noobów z premium tankami.

Ocena: 7/10 

Mirrors Edge

Więcej oczekiwałem, sterowanie sporo psuje, bo nie jest intuicyjne: nie jest jasne co możesz zrobić, a co się nie uda, pseudo-walka tylko frustruje, bo ile można dostawać w palnik od cieniasków, twórcy gry założyli, że będzie się od nich głównie uciekać - po drodze obrywając, może kogoś to bawi, mnie złości. W efekcie nie ma za bardzo znaczenie co robisz, bo albo cię trafią, albo nie, albo skoczysz albo się nie uda, częste są też skoki obok, zastanawianie się gdzie skoczyć jest zastępowane przez kilkakrotne próby (aż się uda), częste bezsensowne skoki w przepaść itp. Sterowanie w tego typu grze powinno być jak brzytwa (by PewienPremier)  - at the edge, a nie tak beznadziejnie przypadkowe. Pierwszy Tomb Raider miał o niebo lepsze i bardziej intuicyjne, a to przecież ponad dekadę temu. Historia sprawia wrażenie bezsensownej (tja, zamiast szyfrem zatelefonować etc. trzeba pobiec w drugi koniec miasta i uprzedzić osobiście - pełny futuryzm w japońskim wydaniu). Może i dobry koncept gry, ale popsuty na maksa.

Ocena: 2/10